W latach 80-tych do początku lat 92-93 populacja jeleni miała doskonale warunki rozwoju. Zwierzęta miały bazę żerową na PGR-owskich polach, ostoją były lasy. Z chwilą załamania się wielkoobszarowego rolnictwa, zaczęły wyrządzać szkody w uprawach leśnych. Podjęto decyzję o silnym zredukowaniu pogłowia. Obecnie populacja jest w miarę stabilna z tendencją do lekkiego wzrostu. W Polsce żyje ok. 90 tys. jeleni ( w okręgu stan ocenia się na ok. 8,7 tys. osobników, zagęszczenie 16-21 os./1000 ha lasu). Rocznie pozysku­je się 7 - 8 jeleni na 1000 ha pow. leśnej.  Masa tuszy jeleni w okręgu waha się od  70 - 160 kg. Dotychczas najlepszym trofeum w okręgu był wieniec byka o masie 11 kg (233.88 pkt CIC). Wiodącymi łowiskami z obecnością jeleni, są lasy nadleśnictw: Łobez, Resko, Dobrzany, Trzebież. Goleniów, Rokita i Chojna.

Obecnie populacja liczy ok. 37 tys. osobników (w Polsce ok. 500 tys. os.). Znaczna redukcja nastąpiła w latach 90 ­93.  W ostatnich latach wielkość populacji była stabilna. a obecnie mówi się o wyraźnym jej spadku. Mniej licznie sarny zasiedlają obszary leśne, natomiast w większym zagęszczeniu występują na terenach polno­leśnych (nawet do 25 os./100 ha). Niestety, ostatnio odstrzał planowany ma charakter redukcyjny zwłaszcza że wysoką presję wywierają na koźlęta lisy i jenoty. Masa tuszy sarny waha się od 15 - 20 kg. Trofea bardzo zróżnicowane, a medalowych dotychczas zarejestrowano 50, w tym 20 złotomedalowych (najmocniejsze parostki oceniono na 164,67 pkt CIC). Najlepsze łowiska znajdują się na terenie nadleśnictw: Gryfino, Dobrzany, Choszczno, Nowogard, Gryfice i Myślibórz. 

W kraju ocenia się liczebność dzika na 226 tys. os., w Okręgu stan wynosi ok. 17 tys. osobników, do odstrzale przeznacza się około 7 tys. dzików rocznie. Masa tuszy strzelanych dzików dorosłych (4 - 7 letnich  waha się od 80 do 150 kg. Regularnie, choć coraz rzadziej zdobywane są medalowe trofea. Niestety, wiele medalowych oręży pozostaje nieznanych w rękach myśliwych, gdyż nie ma obowiązku wyceny trofeum tego gatunku. Populacja dzika od około 1985 roku wzrasta i taki stan trwa do dzisiaj (skutek łagodnych zim, szybkiego rozrodu). Mniej strzela się dużych dzików, głównie padają zwierzęta w wieku od 1 do 3 lat. Najlepsze łowiska z ostojami dzika znajdują się w Dolinie Odry, oraz w nadleśnictwach: Dobrzany, Gryfino, Gryfice, Myślibórz (np. koło łowieckie „Dziczy Las" strzela rocznie 280 - 400 sztuk na 45 myśliwych).

Gatunek przeżywa gwałtowny wzrost liczebności od potowy lat 90-tych. Ocenia się liczebność na ok. 5  tys. osobników (w kraju ponad 190 tys. os.). Lisy zaczęty stanowić duże zagrożenie dla zwierzyny drobnej, a zwłaszcza dla ptactwa i młodych saren. Rekordowe pozyskanie przez jednego myśliwego to nawet 40 - 60 lisów w sezonie. Wysoka liczebność lisów wiąże się głównie z rozprowadzaniem szczepionki przeciwko wściekliźnie w terenie, dużą powierzchnią ugorowanych pól i słabym popytem na skóry. Lisy pojawiły się w środowiskach miejskich. Gatunek objęty jest silną redukcją liczebności, niektóre koła łowieckie płacą myśliwym za ubitą zwierzynę

Spotykany w zasadzie wszędzie gdzie znajduje wystarczającą ilość wody, trzcinowisk i lasów łęgowych. Inwazję  rozpoczął w latach 70-tych, jeszcze w latach 80­tych ubicie jenota stanowiło sensację. Obecnie jest pospolitym i uciążliwym drapieżnikiem, wyniszczającym rzadkie zwierzęta wodno-błotne. Rocznie w okręgu pozyskuje się ok. 800 jenotów

Na ten gatunek myśliwi niechętnie polują. Podobnie jak lis, w ostatnich latach przeżywa wzrost liczebności - występuje w  każdym miejscu spełniającym warunki bytowe (zbocza lub pagórki, bliskość zbiornika lub cieku wody, zadrzewienia). Pozyskanie jest bardzo niewielkie (rocznie ok. 180 os.), na śmiertelność borsuków wpływa głównie rozwój sieci dróg, gdzie zwierzęta giną pod kołami samochodów. Mało znana jest ich biologia i rozmieszczenie

Kuny - leśna (tumak) (Martes martes), domowa (kamionka) Według ocen, liczebność kun sięga 1600 osobników. Jest to wielkość mocno zaniżona, z uwagi na mato poznaną biologię gatunków i brak badań. Kuny pozyskiwane są okazjonalnie podczas polowań na inną zwierzynę - ok. 200 osobników rocznie