Trofea łowieckie od wieków były materiałem na narzędzia a także ozdoby strojów. Czaszki i poroża często służyły plemiennym szamanom jako atrybuty tajemnych praktyk. Cenione przez myśliwych trofea to poroża: rosochy łosi, wieńce jeleni, łopaty danieli, parostki rogaczy saren, ślimy muflonów oraz oręż dzików, skóry i czaszki dużych drapieżników: wilków i rysi. Cenione są również skóry lisów i kun oraz piżmaków .
       W obecnych czasach trofea łowieckie są cenną łowiecką zdobyczą i wspaniałą pamiątką przeżyć łowieckich, a przede wszystkim świadectwem prawidłowości gospodarki populacjami zwierzyny łownej, prowadzonej od wielu już lat przez myśliwych. Z trofeami łączą się często wartości ponad materialne - osobiste cudowne przeżycia. Właściwe wypreparowanie ubitej zwierzyny to nie łatwa sztuka. Jedną z niewielu osób, które opanowały tą trudna sztukę w naszym okręgu jest   -   Piotr Barański,  leśnik, mieszkający w Warnowie niedaleko Wolina. Od 20 lat zajmował się preparowaniem, wypychaniem ptaków i ssaków oraz płaskorzeźbą w drewnie i porożu. Wykonuje całe ekspozycje wystawiennicze. Piotr Barański jest wielkim fascynatem archeologii i mineralogii. Jego eksponaty mogłyby zapełnić niejedno muzeum regionalne. Poniżej przedstawione są ekspozycje wykonane przez Piotra Barańskiego. 

Osoby zajmujące się preparowaniem prosimy o kontakt